.çok şey öğrendim

Son bir sene içerisinde çok şey öğrendim. İnsanlardan bir şeyler beklemenin mantıksızca ve çılgınca olduğunu mesela. Biraz anlayış göstermelerini istemenin ne kadar dehşet verici bir şekilde zor olduğunu öğrendim. Sevmelerini bekledim. Sevmeyi, hissetmeyi bekledim. Olmadı tabi ki. Ne sevebildim ne de hissedebildim.

Öğrendim ki hayat tahmin ettiğimden çok daha fazla zormuş. Güzellikleri bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar azken nasıl oluyor da insanlar dayanabiliyor bunu öğrendim. Zorlukları, başarısızlıkları, çaresizliği, güçsüzlüğü, pes etmeyi öğrendim. Her yenilginin bir başka olay için yeni bir başlangıç olduğunu öğrendim. Kötü başlangıçlar tabi. Yenik düşmüş ve ölesiye yorgun bir insanın yeni olaylara güzel bir başlangıç yapmasını nasıl bekleyebilirsiniz ki? Nasıl bekleriz ki? Yardım etmek yerine neden bir tekme de biz atarız ki !? Evet, "neden" ? Neden sorusunun verdiği acıları öğrendim. Onca kötü şeye rağmen ayakta kaldığımız yetmiyormuş gibi birde üstüne insanlara gülümsemeyi öğrendim. Gülümsemek zorunda kalmayı öğrendim. "Zorundalıklar" ı öğrendim. Zorunda olduğum şeylere itiraz edemeyişimi ve buna karşılık elimden bir şeyin gelemeyeceğini öğrendim. İşin özü hayatı öğrendim. Yaşamayı da diyebiliriz. İnsanları ve zaaflarını öğrendim. Acizliklerini ve güçsüzlüklerini öğrendim. Çok şey öğrendim...